ΝΑ και αν γραφτείς, ΝΑ και αν δεν γραφτείς. Έλα πλάκα κάνω.
Χάσε την ώρα σου στο στρουμφομπλόγκ ελεύθερα...



 
ΦόρουμΦόρουμ  Συχνές ΕρωτήσειςΣυχνές Ερωτήσεις  ΑναζήτησηΑναζήτηση  Κατάλογος ΜελώνΚατάλογος Μελών  Ομάδες ΜελώνΟμάδες Μελών  ΕγγραφήΕγγραφή  ΣύνδεσηΣύνδεση  
"" />" />

Μοιραστείτε
 

 http://diprosopos.blogspot.gr

Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
aman
Στρουμφοspammer
Στρουμφοspammer
aman

Αριθμός μηνυμάτων : 3647
Join date : 26/06/2009
Ηλικία : 56
Τόπος : αθηνα

http://diprosopos.blogspot.gr Empty
26022014
Δημοσίευσηhttp://diprosopos.blogspot.gr

τυχαια επεσα πανω στο log που αναφερω στην επικαφαλιδα.εχει μερικα ωραια κειμενα.
κανω κοπυ-πατσα μερικα
Κυριακή, 10 Οκτωβρίου 2010ΘΩΜΑ, ΤΗΝ ΤΡΙΜΑΡΕΙΣ ΤΗΝ ΑΧΙΛΛΕΙΟ;
Είμαι συγκλονισμένος, αναγνώστη μου, καλέ μου αναγνώστη. Ολα σε αυτόν τον κόσμο έχουν αρχίσει να καταρρέουν σαν πύργος από τραπουλόχαρτα. Ημουν έτοιμος να γράψω το part 2 από τις μεγάλες εκφράσεις, αλλά γαμήθηκε το Σύμπαν. Νιώθω σαν να βρίσκομαι στην Ατλαντίδα τη στιγμή της καταστροφής της, σαν να είμαι στο Σαν Φρανσίσκο πριν από πόσα-στον-πούτσο-χρόνια και να έχει αρχίσει να σείεται η γης. Αφορμή για όλα αυτά ήταν ΕΝΑ και μόνο τηλεφώνημα. Βαγγέλας στην άλλη γραμμή:

(Αφού έχει προηγηθεί ανούσια για το κοινό συζήτηση…)

- «Ετσι που λες, ρε μαλάκα. Α, δεν σου ‘πα… Το ‘ξερες ότι ο Μιχαλάκης ο Σταμούλης, που ήμασταν μαζί στο Δημοτικό, ο Μιχαλάκης, ρε, που καθόταν τελευταίο θρανίο, το ’ξερες ότι είναι πιο πουστέος κι απ’ τον Τομ Σέλεκ; Τον είδα προχθές με τρίπατο και τσαντάκι στράπλες να κατεβαίνει τη Φωκίωνος και κουνιότανε τόσο πολύ που απ’ τις δονήσεις ξεκολλάγανε τα πλακάκια».

(Το ακουστικό μού πέφτει απ’ τα χέρια. Gay ο Τομ Σέλεκ; Βόηθα, Τσιγγάνα καρδιά, ν' αντέξουμε κι αυτόν τον πόνο.)

- «Τι λες, ρε ηλίθιε; Είναι αδερφή ο Τομ Σέλεκ; Θα μας τρελάνεις; Αυτός κάποτε ήταν ανδρικό σύμβολο».

- «Ρε, για τον Μιχαλάκη σου λέω, ποιος Τομ Σέλεκ; Για παράδειγμα το ‘φερα».

- «Ρε, ποιος Μιχαλάκης; Κατάλαβες τι είπες τώρα, ρε μαλάκα; Θες να μας τρελάνεις;».

- «Καλά, ρε φίλε, μην τσαντίζεσαι…».

- «Ρε, τράβα γαμήσου κιόλας, που θα μας πεις…» (κλικ… κλείσιμο τηλεφώνου).

Για δέκα λεπτά ήμουν έξαλλος. Για σκεφτείτε το: το να ακούς ότι ο Τομ Σέλεκ είναι gay είναι σαν να σου λένε ότι πέτυχαν τον Ζαμπούνη να τρώει παϊδάκια με τα χέρια, τίγκα στη λίγδα, κρατώντας σημαία του ΚΚΕ, και μετά να ρεύεται και να κλάνει ζουμί στο καινούργιο του παντελόνι συγχρόνως. Σαν να σου λένε ότι είδαν τον Βασιλομπίλαρο τον Τσιάρτα (ή τον Ντράγκαν Τσίριτς για τους πιο προχώ, που είχε μπει ο γίγαντας σε ματς ΑΕΚ - Αιγάλεω στο «Σίτι» μετά από καταρρακτώδη βροχή, όλοι οι παίκτες ήταν σαν ΟΥΚαδες σε αποστολή, τίγκα στη λασπουριά, και εκείνος μόλις τελειώσε το παιχνίδι δεν πήγε καν για ντους. Απλώς έβαλε το κοστούμι του και πήγε σπίτι) να διεκδικεί μπαλιές σαν λυσσασμένο πίτμπουλ και να μαζεύει τις κάρτες λες και παίζει αγωνία και του κάτσανε εφτάρια. Σαν να σου λένε ότι είδαν τον Κόκκοτα να 'χει ξουρίσει μπαρμπέτα, ρε παιδάκι μου!

Μπήκα κι εγώ στο Ιντερνετ να το ψάξω το θέμα. Κι εκεί ο Βαγγέλας, για κακή μου τύχη, βγήκε σωστός. Ε, ναι, λοιπόν, ο Τομ Σέλεκ είναι τόσο πουσταρμάς, που ο Ελτον Τζον μπροστά του φαίνεται σαν τον Σον Κόνερι που μόλις έχει βγει από χειρουργείο έπειτα από μεγέθυνση πούτσας και overdose από ενέσεις τεστοστερόνης. Ο Τομ όχι μόνο τόνε βάζει τον κολιό στο ξίδι, όχι μόνο το τινάζει το λουκούμι, όχι μόνο χτενίζει τον κροκόδειλο (σταμάταααα), αλλά καίει τη βάτα (σκεφτείτε τον τρόπο που καπνίζουν οι gay…) και με τα δύο χέρια. Για να μη λέμε πολλά, ο Τομ είναι ο «MJ» των πούστηδων. Μάικλ Τζόρνταν και Μάικλ Τζάκσον μαζί. Τέλος.

Προς Θεού, δεν τρέχει τίποτα με τους ανθρώπους του τρίτου φύλου, μια χαρά παιδιά είναι και με γεια τους, με χαρά τους και παρέα κάνουμε κιόλας. Θες, ρε φίλε, να ξηγηθείς γουδοχέρι στην κλανιέρα σου; Μαγκιά σου, δέκα πόντους μακριά από τον κώλο μας κι όπου θέλει ας είναι, αλλά όχι, ρε μάστορα, να μας το παίζεις και αντρουά ας 'ούμε, να πρωταγωνιστείς στο «Magnum», να σε έχουμε αφίσα στο δωμάτιό μας (όχι εγώ, ένας φίλος…) κι εσύ όπου βλέπεις τρούχα, μπράτσα και ναυτικά καπέλα να σου γυρνάει το μάτι ανάποδα ωσάν τις μπάρες στα φρουτάκια… Ελεος. Μercy. Τραγούδα σε κάνα μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ, βγες και πες «οι αγαπημένες μου performers είναι η Λάιζα Μινέλι και η Αλίκη Βουγιουκλάκη», φόρα σε δημόσια θέα ένα ποδηλατικό κολάν, ρε φίλε, να τη σακουλευτούμε λίγο τη δουλεία. Κεραμίδα μάς ήρθε…

Τουλάχιστον δεν πήρες τον ρόλο του Indy απ’ τον Χάρισον τον Φορντ (γιατί είχε παίξει αυτό το σενάριο), γιατί ‘θα ‘χες τσακώσει φεντόρα, δερμάτινα και μαστίγιο και δεν ‘θα ‘χε μείνει γερμανικός τριχωτός κώλος άδαρτος και κοντάρι απ’ αυτά που κρατούσαν τις σβάστικες όρθιο. Ποιος, εσύ, με το τσιγκελωτό, το handlebar μυστάκιό σου και την τριχωτή α λα Τσουμπάκα κορμοστασιά σου, που είσαι ο μόνος που θα μπορούσε να παίξει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη βιογραφία του allenatore Νικολό Αναστόπουλου, που έδωσε άλλη διάσταση στη διαφήμιση αποσμητικών και το ανάποδο ψαλίδι…

Ρε μπαγάσα, δεν το περίμενα, μ' έσκασες σήμερα…

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

«Ξέρω ότι ο Τομ Σέλεκ είναι gay, μια και είχα σχέση μαζί του για τέσσερα χρόνια. Ξέρω ότι απολάμβανε την έγγαμη ζωή, αλλά αυτή αποτελούσε μια κάλυψη για τον άσβεστο πόθο που έχει για νεότερούς του άνδρες και αγόρια. Λυπάμαι για σας που πιστεύετε ότι είναι ετεροφυλόφιλος. Είναι gay, αποδεχθείτε το».

Γραμματάκι τραβηγμένο απ’ το ατελείωτο σούσουρο που γίνεται στο Διαδίκτυο για το αν ο συμπαθής Τομ το ράβει το κοστούμι.

* Επίσης, προκηρύσσεται διαγωνισμός για την πιο μαλακισμένη έκφραση τύπου «βάζει την κάλτσα στο συρτάρι» και τέτχια. Ο νικητής κερδίζει την παρακάτω τούρτα γενεθλίων, με σαντιγί παρασκευασμένη από φλόκια γυμνασμένων μελαψών αγοριών από το Πακιστάν. Ζαχαροπλαστείο «Το Πεδίον του Αρεως».
[url=http://diprosopos.blogspot.gr 15dkx6t][/url]
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
Μοιραστείτε αυτή τη δημοσίευση στο: diggdeliciousredditstumbleuponslashdotyahoogooglelive

http://diprosopos.blogspot.gr :: Σχόλια

aman
Απ: http://diprosopos.blogspot.gr
Δημοσίευση Την / Το Τετ Φεβ 26, 2014 1:24 am από aman
Η ΠΙΟ μαλάκω μάνα του κόσμου

Αυτή που ο γιος της γαμούσε την 22χρονη δασκάλα στην Κρήτη και πήγε και κατήγγειλε το συμβάν στην Αστυνομία. Καλά, μωρή μαλακισμένη, ΠΑΣ ΚΑΛΑ; Δηλαδή θα προτιμούσες να πάει το γιο σου ο άντρας σου στις πουτάνες ας ‘ούμε, όπως κάνανε παλιά, ή να ξεπετσιάζεται τόσο πολύ στο Youjizz που αντί για καρεκλάκι μπροστά στον υπολογιστή του θα του εφαρμόσεις χέστρα; Μιλάμε ο πιτσιρικάς ζούσε το όνειρο της ζωής του, ξεκωλιαζόσαντε στον πούτσο με το μωρό, στην άσχημη του εξηγούσε και πώς λύνεται το πρόβλημα στην Αλγεβρα, σελίδα 22, ήταν έτοιμος να μπει στην κενωνία ως γνήσιο αρσενικό κι εσύ πήρες κόφτη για λουκέτα, του έκοψες την πούτσα και την πέταξες στα σκυλιά; Και τον τάιζε και μέλι με γραβιέρα για να είναι κατάρτι ο άθρωπας και στη δύσκολη να έχει κάπου η κοπέλα να κρεμάει και τις πετσέτες. Ρε, εμείς κλαίγαμε να ανοίξει τα ποδαράκια της λίγο η δασκάλα για να τόνε παίζουμε με λύσσα κάνα-δυο χρόνια μετά κι εσύ πήγες και έδωσες το παιδί σου στεγνά; Ελεος, ξεφτίλα και σκατά στα μούτρα σου, μαλακισμένη. Προτείνω να ιδρυθεί ένα ιδιωτικό σχολείο αρρένων στο οποίο θα προσληφθούν μόνο τέτοιες δασκάλες και τα παιδιά μας θα λυσσάνε στον πούτσο και θα βγαίνουν υγιή και έτοιμα να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες της ζωής. Και να ρίχνουμε κι εμείς οι γονείς ένα πέος πότε πότε, άμα είναι και όπως στη φωτό, μη σου και δυο.
[url=http://diprosopos.blogspot.gr 33bmmqd][/url]
aman
Απ: http://diprosopos.blogspot.gr
Δημοσίευση Την / Το Τετ Φεβ 26, 2014 1:27 am από aman
ΔΗΜΟMΠΑΤΣΟΣ: Η ΚΑΤΣΑΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΕΝΩΝΙΑΣ
Πολλά βδελυρά πλάσματα έχουν πατήσει το χώμα αυτού του βρόμικου πλανήτη από τη δημιουργία του και έπειτα: ρουφιάνοι, δωσίλογοι, τοκογλύφοι, φιλόδοξοι χρηματιστές, ξεπουλημένοι πολιτικοί, παιδεραστές λα λα λα λα λα λα και τα ρέστα. Ενα, όμως, έχει πιάσει κορυφή. Ανάμεσα στα σκατά αυτής της χώρας και αυτής της κρίσης που ζούμε υπάρχει ένα που δεν είναι σαν τα αλλά. Βρομάει περισσότερο, είναι πιο αποκρουστικό, το σιχαίνεται κι ο διάολος ο ίδιος πιο πολύ κι απ’ τα δικά του τα κουράδια και γαμώ την πουτάνα τη μανούλα του και τη στιγμή που το ξέρναγε το βρόμικο μουνί της στον κόσμο αυτόν. Σύρε το βλέμμα σου δέκα εκατοστά πιο πάνω και κοίτα τον τίτλο. Ναι, αυτός είναι. Αυτός ο πούστης.
Ο δημόμπατσος, λοιπόν, είναι το πιο τελειωμένο πλάσμα σε αυτή τη γη για πολλούς λόγους. Και αξηγιέμαι. Συνήθως όταν είναι μικρό παιδί, ενώ όλα τα άλλα λένε ότι όταν μεγαλώσουνε θα γίνουνε γιατροί, αστροναύτες, πυροσβέστες και όλα τα ωραία επαγγέλματα που μικροί θέλαμε να γίνουμε αλλα τώρα δεν βρίσκουμε ούτε λάντζα σε εστιατόριο για σκατοφάγους, αυτός παίζει με ένα παιχνίδι που είναι η μηχανή του Ζητά με τον Ζητά πάνω. Το οποίο είναι για τον πούτσο καβάλα λέμε και βγαίνουνε 20 τέτοια κάθε χρόνο και όσα καργιόλια το παίρνουνε γίνονται δημόμπατσοι. Σε κάτι φάσεις που τα παιδάκια κοινωνικοποιούνται, όπως π.χ. νηπιαγωγείο και τέτοια, αυτός ο καργιόλης, το παράσιτο της παιδικής κοινωνίας και των παιδικών παρεών, κοιτάει πότε κάνα παιδάκι θα κάνει κάποια αταξία για να τρέξει στη δασκάλα και να το ρουφιανέψει, ώστε να είχει την εύνοιά της και να επιβεβαιωθούν και οι γαμημένοι κανόνες αυτής της ποτάνας της κενωνίας, που τον τρίπουστα τον κάνει πρώτη μούρη, ενώ ο τίμιος τρώει μια ζωή πούτσα με το μέτρο. Η αγαπημένη συμβουλή των γονιών του δημόμπατσου είναι «ΝΑ ΠΑΣ ΝΑ ΤΟ ΠΕΙΣ ΣΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ», κάτι που αν ο ίδιος δεν είχε DNA ρουφιάνου δεν θα το έκανε, αλλά επειδή αγαπημένοι του ηθοποιοί ήταν ο Δήμος Σταρένιος και ο Αρτέμης Μάτσας το κάνει και μετά τραβάει μαλακία πάνω σε φωτογραφίες κουκουλοφόρων από την περίοδο της Κατοχής.
Ο πρώτος στόχος του δημόμπατσου, λοιπόν, είναι να γίνει μπάτσος. Αλλά επειδή ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ γιατί είναι ανίκανος να κάνει οτιδήποτε εκτός από το να δίνει κόσμο και επειδή το μόνο που τον νοιάζει σε αυτή τη ζωή είναι να έχει ένα σταθερό μισθό, χωρίς να ενδιαφέρεται για το αν αυτόν θα τον παίρνει κάνοντας σιχαμένα πράγματα, όπως το να γράφει κλήσεις σε σάπια παπιά κάτι τύπων που έτυχε να περάσουν μία φορά στη ζωή τους από το Κολωνάκι ή να μπαίνει σε συνοικιακά μπαρ για να καταδώσει τους ιδιοκτήτες τους για κάπνισμα ενώ το ταμείο του μαγαζιού έχει 30 ευρώ εδώ και τρεις μέρες, επειδή δεν μπορεί, λοιπόν, συνεχίζω, γίνεται δημόμπατσος. Πουτάνας γιος και ξεκωλιάρας πόρνης θρέμμα. Είναι το ίδιο σαν να γουστάρεις μια μουνάρα, αυτή να μη σου κάθεται και τελικά να καταλήγεις να πηδάς τη σάπια αδερφή της. ΤΟ ΙΔΙΟ ΛΕΜΕ.
Παράλληλα, στη φάση που ζούμε όλοι εδώ και κάποιον καιρό έχουμε καταλάβει πόσο πολύ μας γαμεί το κράτος, δεν τίθεται θέμα επ’ αυτού. Και ο δημόμπατσος το έχει καταλάβει, αλλά προκειμένου να πάρει η γαμημένη κατσαρίδα της κοινωνίας τα 500 ευρώ του μισθού του δεν κωλώνει να επιβαρύνει εσένα, που στην ουσία είσαι στην ίδια μοίρα με αυτόν και παίρνετε τα ίδια φράγκα, και να σε βάλει να πλερώσεις κλήση επειδή πάρκαρες το μηχανάκι σου στη θέση της κυρίας Κοπρολαγνίδου, που εκείνη τη στιγμή κάνει βελουτέ τα σκατά του σκύλου της για να τα φορέσει μάσκα ομορφιάς στην πουτάνα την κόρη της. Αρα μπορούμε να πούμε ότι ο δημόμπατσος είναι ο νταβάς του κράτους κι εμείς οι πουτάνες από τις οποίες παίρνει τα λεφτά για να τα δώσει στο γαμημένο αφεντικό του. Μόνο που στην περίπτωσή του είναι τρεις φορές τριμάλακας, γιατί και αυτός στην τελική είναι πόρνη του κράτους, γιατί δεν θυμάμαι ποτέ να εξαιρέθηκε κανένα δημομπατσάκι από το οικονομικό πέος που τρώμε. Οπότε όλοι μαζί την ίδια πούτσα τρώμε, αλλά καταλήγουμε οι κανονικοί αθρώποι να γουσταριζόμαστε μεταξύ μας και να σιχαινόμαστε... ποιον; Ναι, φίλε, μέσα έπεσες. Τον ρουφιάνο της κενωνίας αυτής. Την πουτάνα του Γιωργάκη, που μαζεύει λεφτά από σεσημασμένους εγκληματίες που καπνίζουνε στα μπαρ ή διεθνείς τρομοκράτες που παρκάρουνε τα παπιά τους παράνομα. Γαμώ ένα φορτηγό αγίους με τον Χριστό του οδηγό λέμε.
Φάτε κάτι μαλάκες, ρε. Κοιτάχτε ξήγα που κάνουνε στον κόσμο
Τα έχω πάρει άσχημα να ‘ούμε. Και όσο για τον πούστη που με έγραψε στο Κολωνάκι επειδή πάρκαρα για δέκα λεπτά να πάω να πάρω ένα μεροκάματο που μου χρωστάγανε, ένα έχω να πω: Κωστάκη πουστάρα, που έχεις και το όνομα του δικτάτορα, στους γιατρούς να τα φας τα 80 που μου πήρες. Στους γιατρούς, ρε μουνί, όλα και να τους αφήσεις και μπερμπουάρ
aman
Απ: http://diprosopos.blogspot.gr
Δημοσίευση Την / Το Τετ Φεβ 26, 2014 1:30 am από aman
Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2011ΛΙΓΗ ΤΡΟΦΗ ΓΙΑ ΣΚΕΨΗ
Ρε φίλε, καλή η αγανάκτηση, αλλά μισό. Να το συζητήξουμε λίγο.




Οταν άρχισε η φάση ήμουνα μέσα και κάθε μέρα στο Σύνταγμα και «τι ωραία που ο κόσμος διαδηλώνει ειρηνικά» και «ναι, επιτέλους κάτι έπρεπε να γίνει» και όλα αυτά τα ωραία. Ολοι στη δουλεία έλεγαν τα ίδια. Και «μπράβο στα παιδιά» και «όταν βρω χρόνο θα κατέβω κι εγώ» και όλα, μην τα ξαναλέμε. Και πάλι Σύνταγμα και μπίρες και συζητήσεις και δώσ’ του. Αλλά, ρε μάγκες, μην τα τρώμε όλα αμάσητα. Οπα, φρένο. Λίγη τροφή για σκέψη.


1.                        Αυτή η εμποροπανήγυρη που στήθηκε, που ο κάθε μαλάκας έπαιρνε μια σακούλα κάρβουνα στην πλάτη, μια σχάρα, ένα βαρέλι, πάγο και ένα ανατρεπόμενο μπίρες με σκοπό να κάνει περιουσία από την αγανάκτηση, και μετά, αφού ξηγηθεί λεύκανση πρωκτού, να φύγει για πάντα για Σεϋχέλλες έχοντας κάνει την τύχη του, ΤΕΛΟΣ. ΦΤΑΝΕΙ. Μαλάκα μου που πήρες ψαροντούφεκο με μουλινέ και δελφινιέρα και ξεκλήρισες όλο το γατομάνι της γειτονιάς σου και το πουλάς για χοιρινό, γαμώ την Παναγία των Παρισίων σου. Πρέπει να υποβληθείς πάραυτα σε αλλαγή φύλου και μετά να σου ξηγηθούνε κλειτοριδεκτομή με σπασμένο μπουκάλι Κόκα-Κόλας (γκρίζα διαφήμιση). Επίσης, μας έχεις κεράσει τόση τσίκνα που δεν την είχανε ούτε τα πόδια μου ανάμεσα στα δάχτυλα όταν είχα πάει με τον κοντό Κουφονήσια και μου χάλασε η σαγιονάρα δεύτερη μέρα και δεν είχα φράγκα και γύρναγα 23 μέρες ξωπόλητος. Σάλτα και γαμήσου.
2.                        Η φάση έγινε ο Καραγκιόζ μπερντές όπου μπορούσε να εκφραστεί ο κάθε πιο γραφικός κι από ξεδοντιάρα βάβω σε κυκλαδίτικο νησί. Τι τραγικούς μαλάκες ντυμένους Κολοκοτρωναίους είδαμε, τι Σπαρτιάτες, την κάθε μαλακία και κόμπλεξ του κάθε παπαρολεβιέ σε πανό, φτάνει πια, ΕΛΕΟΣ. ΟΞΩ και σεις. Ξέρω, φίλε γραφικέ, ήθελες να γίνεις ηθοποιός, αλλά δεν έκατσε γιατί δεν κάνεις ούτε για ανθυποκομπάρσος σε μονόπρακτο. Είσαι για λύπηση. Φύγε από τη χώρα.
3.                        Είπαμε, γουστάρω κι εγώ, αλλά η φάση δεν βγάζει πουθενά, ρε παιδιά. Μας έχουν γραμμένους στ’ αρχίδια τους. 50 μέρες είμαστε εκεί και ξύλο έπεσε, δακρυγόνα, της πουτάνας το μουνί και τίποτα δεν έγινε. Η ψήφος εμπιστοσύνης δόθηκε, το μεσοπρόθεσμο ψηφίστηκε, ξηγιόμαστε gagging deepthroat στο καβλί του Γιωργάκη και στο strap on της Μέρκελ και λύση δεν φαίνεται. Ας πάμε μια μέρα αποφασισμένοι να τα γαμήσουμε όλα, ας σκοτωθούνε πέντε μπάτσοι και καμιά τριανταριά κανονικοί άνθρωποι, όπως στις διαδηλώσεις επί γερμανικής Κατοχής (διάβασε λίγη Ιστορία, δεν βλάπτει), μπας και ταρακουνηθεί λίγο το σύστημα. Πες με μαλάκα, αλλά δεν βλέπω να γίνεται κάτι χωρίς να χύνεται αίμα.
4.                        Το κυριότερο. Κυρ μαλάκα, που το παίζεις επαναστάτης και κατεβαίνεις και καλά αγανακτισμένος, κοίτα να μπορείς να στηρίξεις με τη στάση ζωής σου αυτά που λες. Και ξηγιέμαι. Στη δουλειά μου μας είπανε ότι «αν δεν δεχτείτε μείωση 25% στον μισθό σας, θα απολυθείτε». Κάναμε, λοιπόν, όλα τα παιδάκια συγκέντρωση και όλοι ήταν έξαλλοι και «δεν είναι δυνατόν να περάσει αυτό» και τέτοια και «θα παλέψουμε για τα δικαιώματά μας μέχρι τέλους». Και ήρθαν και κάτι πουτάνας γεννήματα από την Ενωσή μας και «θα σας προστατέψουμε» μπλα, μπλα, μπλα. Και ψηφίσαμε κιόλας και από τους 50 οι 43 είπαν «ΟΧΙ ΣΤΟ 25%», οι 6 «ΝΑΙ ΣΤΟ 25%» και υπήρχε και ένας που έριξε άκυρο, που για να ρίξεις άκυρο σε τέτοια ψηφοφορία το μουνί της μάνας σου πρέπει να είναι πιο σάπιο και από της Ελένης Λουκά μετά από ένα μήνα ελεύθερο κάμπινγκ. Και όταν μας κάλεσε έναν έναν να υπογράψουμε, δέχτηκαν τη μείωση οι 39 και έντεκα είπαμε όχι, περιμένοντας πλέον να απολυθούμε. Ε, φλώρε μου, μάθε κάτι. Η επανάσταση ξεκινά από την ατομικότητα και η συλλογική άρνηση δημιουργείται από την άρνηση του κάθε εργαζόμενου ξεχωριστά σε τέτοιες φάσεις. Δεν μπορείς να κοιτάς την πάρτη σου με το αιτιολογικό «έχω ανάγκες». Γιατί ας ‘ούμε οι άλλοι δουλεύουμε από χόμπι. «Εχω δάνεια». Γιατί όλοι οι άλλοι πήραμε σπίτι με το μαρούλι μετρητό, μαλάκα. Και δεν μπορείς να είσαι hyper κότα μπροστά στο αφεντικό σου και να μου το παίζεις αγανακτισμένος στο Σύνταγμα. Είναι σαν να 'σαι πουσταρμάς που κερνάει κώλο στη θέα της πρώτης μπάρας και να μου κατεβαίνεις σε διαδηλώσεις κατά των γκέιλορντς με πανό και πλακάτ "ΟΞΩ ΤΟΥΣ ΠΟΥΣΤΗΔΟΙ". Πάρε ποπ κορν και φά’ το σπίτι σου ατηγάνιστο μωρή κιότα φλωράτη, ακούγοντας «30 χρόνια επιτυχίες» του Τζάστιν Μπίμπερ. Είστε γιοι πουτάνας του ταλίρου. Η γιαγιά σας έκανε τσιμπούκια σε Γερμανούς στην Κατοχή και η κωλοτρυπίδα της ήτανε πάρκινγκ για τις ψωλές των ταγματασφαλιτών. Μου θέλετε και Σύνταγμα, πόρνες.


Θέλω πολύ, ρε μάγκες, να γίνει κάτι, ένα μπαμ τρελό, και να αλλάξει η φάση. Και ας λέω όλα αυτά, θα ξανακατέβω Σύνταγμα, γιατί δεν υπάρχει και κάτι άλλο να κάνω. Θα ‘θελα, όμως, να είμαστε όπως κάποτε, που και πάλι δεν είχαμε τα πάντα όλα, πάλι είχαμε προβλήματα και αφραγκιές, αλλά μπορούσαμε να λέμε «θα έρθουν κι άσπρες μέρες». Τώρα ούτε αυτό έχουμε. Κι όταν βλέπεις το ποτήρι εντελώς άδειο, γάμησέ τα ψηλέ…


ΥΓ.: To 25% που μας είπανε να μας κόψουνε, στους γιατρούς να το φάνε
Camilo13
Απ: http://diprosopos.blogspot.gr
Δημοσίευση Την / Το Τετ Φεβ 26, 2014 8:04 am από Camilo13
Theos.
Vale kai alla aman
aman
Απ: http://diprosopos.blogspot.gr
Δημοσίευση Την / Το Τετ Φεβ 26, 2014 3:10 pm από aman
7EVEN YEARS...
Οντας σε σχέση εδώ και εφτά χρόνια με την κοπέλα μου (ναι, ρε μουνιά, κοπέλα μου, δεν έχω παντρευτεί και στην καραπουτσακλάρα μου), νομίζω ότι είμαι ο πλέον κατάλληλος για να περιγράψει μια σχέση και τα βήματά της ανά τον χρόνο. Με μικρό πρόλογο αυτή τη φορά, πηγαίνοντας κόντρα στον ίδιο μου τον εαυτό, ξεκινάω.

1ος χρόνος
...και καλύτερος. Είναι η πιο γαμώ φάση. Εχεις γνωρίσει το γκομενάκι, είσαι στη φάση του ψησίματος και φοράς το προσωπείο, τη μάσκα που φοράνε οι άνδρες όταν θέλουν να γαμήσουν, έχοντας μόνο σκοπό το να περιλαμβάνουν οι σκέψεις της γκόμενας κατά 90% τη φράση «ΠΟΣΟ ΓΑΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΥΠΟΣ ΤΕΛΙΚΑ;». Μπανιαρίζεσαι για να βγεις με το μωρό και είσαι μέσα στην γκάβλα, είστε έξω και είσαι τόσο γαμάουα και λαρτζ που το μουνί πιστεύει ότι ο Σον Κόνερι σου κάνει λάτζα στο σπίτι τα Σαββάτα, παίρνει 2 γιούρο την ώρα και θέλει να σου ξηγηθεί υπερωρίες αμισθί. Ε, δεν θέλει και πολύ. Τελικά το μωρό σού κάθεται και έπειτα αρχίζει ένας μαραθώνιος πούτσας. Πολλές πούτσες λέμε. Αν τις έβαζες στη σειρά και έτρεχε κατά μήκος τους ο Αμπέμπε Μπικίλα, θα έβαζε παπούτσα από τους κάλλους. Επίσης δεν σε ενοχλεί να κάτσεις να δεις το «Sex & the City», μια και έτσι κι αλλιώς δεν θα το δεις ολόκληρο, γιατί δεν μπορεί, θα πέσει πέος. Ολα πάνε καλά, υπάρχουν κάποιοι μικροτσακωμοί, αλλά δεν γαμιέται, ρε αδερφέ, είναι το αλατοπίπερο της σχέσης και οδηγούν σε πιο hardcore γαμήσια. Οπότε μια χαρά. Εξοδοι, μπαράκια, φαγητά, ταξιδάκια, ο καθένας μένει σπίτι του, έρχεται στα λάιβ σου και λιώνει που σε βλέπει να παίζεις και εσύ καμαρώνεις σαν κόκορας που μαγείρεψε τον εαυτό του κρασάτο και του πέτυχε τόσο που του ξηγηθήκανε δυο αστέρια Μισελέν. ΟΛΑ ΓΑΜΑΝΕ ΛΕΜΕ, οπότε πάμε στον...

2ο χρόνο
...η «Χρόνο της πρώτης κλανιάς». Μη γελάτε, μαλάκες. Η πρώτη κλανιά είναι πολύ σημαντικό βήμα στην πορεία μιας σχέσης. Τον πρώτο χρόνο θέλεις να μη χαλάσει η μαγεία και κρατιέσαι τόσο πολύ που όταν τελικά κλάνεις σπίτι σου, έτσι και ανάψεις αναφτήρα γίνεται αυτό...(ΕΧΕΙ ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΑΚΙ ΜΕ ΚΛΑΝΙΑ)
Από την αντίδρασή της στην πρώτη πέρδα εξαρτάται η συνέχειά σας. Αν κάνει «ίιιιοουουουου» και φύγει για να βρει τη μάνα της στην Κηφισιά για να της το πει κλαίγοντας, ετοιμάσου να ξεσκονίσεις την πουτσοατζέντα που κάθε άνδρας έχει θαμμένη σε κάποιο συρτάρι για τις δύσκολες στιγμές (είναι τότε που η μαλακία έχει βαρέσει τόσο tilt, που είσαι σαν ακοντιστής: το δεξί χέρι Σβατζενμπούγκιν από «Κομάντο» και το αριστερό Στάθης Ψάλτης υπερρέψας, μετά από 3 μήνες στο Αουσβιτς). Αν γελάσει και σου πει κάτι τύπου «καλά, ρε μαλέα, τι κάνεις, χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα, ε, το μαλάκα ξεκωλιάστηκε», μπορεί και να έχεις πέσει στη γυναίκα της ζωής σου. Τόσο απλό. Κατά τα άλλα, ο δεύτερος χρόνος είναι κι αυτός σούπερ, με μικρές διαφορές από τον πρώτο, εκ των οποίων μία είναι ότι βλέπεις ΟΛΟ το γαμημένο το «Sex & the City» και τη «Ζωή της άλλης», με την μπερουκοφόρα γαμώχριστη καριόλα για πρωταγωνίστρια, γαμώ την Παναγία μου. Οι έξοδοι είναι ωραίες, τα ταξιδάκια συνεχίζονται, οι φίλοι σου την έχουν αποδεχθεί και τη γουστάρουν και πούτσα συνεχίζει να πέφτει, αλλά πιο cool. Επίσης, έχει γίνει και ένα σοβαρό ξάνοιγμα στο sex, του τύπου «να δούμε και καμιά τσόντα μαζί και να γουστάρουμε ενώ γαμιόμεθα» -και όχι μόνον...-, ενώ παράλληλα παίζει να έχεις γνωρίσει και γονείς, που εκεί ξαναβγάζεις το προσωπείο, αλλά είναι αυτό του καλού παιδιού, με το φωτοστέφανο αποπάνου. Ωραίος ο δεύτερος... Χαλαρός.

3ος χρόνος
Ο χρόνος που αρχίζουν οι ενοχλήσεις. Ολα αυτά που σου φαίνονταν γλυκούλια και χαριτωμενιές πάνω της, αλλά και όλα αυτά που της φαίνονταν γλυκούλια και χαριτωμενιές πάνω σου, τώρα αρχίζουν και ενοχλούν. Επίσης, επειδή παίζει στον τρίτο χρόνο να έχει αρχίσει συγκατοίκηση, αυτό που έγραψα με τα γλυκούλια και τις χαριτωμενιές υπάρχει περίπτωση να βγαίνει πιο έντονα, σε φάση που τσακώνεστε ΧΟΝΤΡΑ για γελοία θέματα. Και συνήθως αυτά είναι γελοία για σένα, άντρα φίλε μου, αλλά ουχί δι’ αυτήν, που θεωρεί ότι το να αφήσεις τις πιτζάμες σου κάπου που δεν θυμάσαι πού και δεν τις βρίσκεις είναι το ίδιο τραγικό με το να μπεις σε ένα μαιευτήριο και να γαζώσεις με Μ-60 το θάλαμο με τα εφταμηνίτικα ή, τέλος πάντων, το ίδιο τραγικό με το να πεις ότι η διαφήμιση που ο Ρουβάς λέει στο παιδί του «κοιμήσου, αγγελούδι μου» διαφημίζοντας -έλεος- δγιαούρτη είναι μαλακία και να πα’ να γαμηθεί με συφιλιάρα πόρνη της Αναγεννήσεως αυτός που τη γύρισε. Γιατί Ρουβάς για τις γεναίκε ίσον Μαραντόνα για τους άνδραι και δεν χρειάζεται να πω παραπάνω, με πιάνεις. Υπάρχει αγάπη, όμως, και πέφτει και πούτσα, αλλά πότε πότε παίζει και κάνας πονοκέφαλος, που κανονικά θα έπρεπε να λες «πάρε Αλγκόν και μπούκω τον, κερία μου», αλλά επειδής είσαι τσέντλεμαν δεν το λες (και καλά κάνεις). Ωραίος ο τρίτος, αλλά κρίσιμος, ΑΝ τον περάσεις και συνεχίσετε να είστε αγαπημένοι, πάει να πει ότι παίζει να έχεις βρει κάτι καλό σε αυτή την πουτάνα τη ζωή σου. Οπότε συνεχίζεις για τον...

4ο χρόνο
Ο τέταρτος, φίλε, είναι της αμφιβολίας. Ειδικά αν είσαι ένα ενοχικό κάθαρμα σαν εμένανε, που θέλει να γαμήσει μέχρι και τις τρύπες από τα USB του υπολογιστή, που κάθε μέρα γι’ αυτό το χαμερπές κάθαρμα είναι, όπως είπε και ο μόνος συνθέτης που έγραψε τραγούδι για τον αδερφό του, ο Αντρέας ο Μικρούτσικος, «Θάνε, σαν να μπαίνει άνοιξη». Θυμάστε όλοι, αγαπητοί αναγνώσται, τι γίνεται την άνοιξη, τότε που ανθίζουν τα κλαδιά και βγάζει η γης χορτάρι. Τότε που είναι λες και η τιμή του γυναικείου υφάσματος πήγε στα 6.000 γιούρο το τετραγωνικό χιλιοστό και δεν έχουν οι καημένες να ράψουνε κατιτίς να φορέσουνε απάνω τους. Και βγαίνουμε εμείς όξω και πολλές φορές, ακόμα κι αν είμαστε καθιστοί σε ένα παγκάκι, περνάει ένα μουνί και του ξηγιόμαστε χωρίς να σηκωθούμε από τη θέση μας standing ovation. Και γυρίζω στο «ενοχικός». Και λέω: αν και η πούτσα μόλις βλέπεις μουνί είναι κατάρτι, ΔΕΝ την παρκάρεις. Γιατί ναι μεν θα γουστάρεις, αλλά μετά οι Ερινύες θα βγάλουνε αφίσα που θα λέει «Πάρτι στην κωλοτρυπίδα του..... (βάλε το όνομά σου αν είσαι το ίδιο μαλάκας με μένα), ελεύθερη είσοδος, τα ποτά δωρεάν». Α, ρε φιλαράκια, που μπορείτε και ρίχνετε καμιά πούτσα πότε πότε απο δω κι από κει και έχετε και γκόμενα, πόσο σας ζηλεύω. ΠΟΣΟ ΟΜΩΣ. Οπα, παιδιά συγγνώμη, ξεχάστηκα, τόση ώρα νόμιζα ότι μιλάω στον ψυχαναλυτή μου. Λοιπόν, όπως είπα, ο τέταρτος χρόνος είναι αυτός που καμιά φορά αμφιβάλλεις. Και λες «τι γίνεται; Είμαι τέσσερα χρόνια με την ίδια γυναίκα, πού θα πάει αυτό; Τη θέλω ακόμα όπως παλιά; Τι κάνω; Πού πάω; Γιατί τον παίζω τέσσερις φορές τη μέρα στο parispornmovies.com; (τσεκάρετέ το και θα με θυμηθείτε)». Και θα σου απαντήσω εγώ, φίλε μου. Και τη γουστάρεις και τη θέλεις και θα πάνε όλα όπως είναι να πάνε, δεν ξέρω αν θα είναι καλά ή άσχημα, αλλά θα πάνε όπως είναι να πάνε. Απλώς ανασφάλειες βγάζεις, και δεν είναι και κακό, ούτε σε κάνει λιγότερο άνδρα απ’ όσο είσαι το ότι φοβάσαι καμιά φορά. Λογικό είναι, αδερφέ μου, αποδέξου τους φόβους σου και προχώρα μπροστά. Αυτά.
(EXEI KAI MEΡΟΣ Β,ΚΑΤΕΒΑΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡΟ.ΜΠΕΙΤΕ ΣΤΟ BLOG ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ)
 

http://diprosopos.blogspot.gr

Επιστροφή στην κορυφή 

Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
 :: Άρθρα-
Μετάβαση σε: